အဘိဏွသုတ္ (ဗုဒၶဓမၼ ဦးေလာကနာထ မွ)

အဘိဏွသုတ္ (ဗုဒၶဓမၼ ဦးေလာကနာထ မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္)

ကံတရားကို အျမဲမျပတ္ ဆင္ျခင္ပါ…

''မိမိ၏ ကံသာလွ်င္ မိမိဥစၥာ ရွိ၏၊ ကံ၏ အေမြခံ ျဖစ္၏၊ ကံသာလွ်င္ အေၾကာင္းရွိ၏၊ ကံသာလွ်င္ အေဆြအမ်ဳိး ရွိ၏၊ ကံသာလွ်င္ ကုိးကြယ္ မွီခုိရာရွိ၏၊ ေကာင္းသည္ျဖစ္ေစ မေကာင္းသည္ျဖစ္ေစ ငါျပဳမိေသာ ကံ၏ အေမြခံသာ ျဖစ္ရေပမည္'' ဟူ၍ မိန္းမျဖစ္ေစ ေယာက္်ားျဖစ္ေစ လူျဖစ္ေစ ရဟန္းျဖစ္ေစ မျပတ္ ဆင္ျခင္အပ္၏။

ရဟန္းတုိ႔ သတၱဝါတုိ႔အား ကာယဒုစ႐ုိက္ ဝစီဒုစ႐ုိက္ မေနာဒုစ႐ုိက္သည္ ရွိ၏၊ ထုိ(ကံ) အေၾကာင္းကုိ မျပတ္ ဆင္ျခင္ေသာ ထုိသူအား မေကာင္းမႈသည္ အခ်င္းခပ္သိမ္းမူလည္း ေပ်ာက္ကင္း၏၊ ေခါင္းပါးျခင္းမူလည္း ျဖစ္၏။

''ငါတစ္ေယာက္တည္းသာလွ်င္ ကံသာလွ်င္ မိမိဥစၥာရွိသည္ ကံ၏ အေမြခံျဖစ္သည္ ကံသာလွ်င္ အေၾကာင္းရွိသည္ ကံသာလွ်င္ အေဆြအမ်ဳိးရွိသည္ ကံသာလွ်င္ ကုိးကြယ္မွီခုိရာ ရွိသည္ ေကာင္းသည္ျဖစ္ေစ မေကာင္းသည္ ျဖစ္ေစ ငါျပဳမိေသာ ကံ၏ အေမြခံျဖစ္သည္ မဟုတ္၊ စင္စစ္မူကား ဤဘံုဘဝသုိ႔ လာျခင္း တစ္ျခားဘံုဘဝသုိ႔ သြားျခင္း စုေတျခင္း ပဋိသေႏၶ ေနျခင္းရွိသည့္ သတၱဝါဟူသမွ် အားလံုးတုိ႔သည္ ကံသာလွ်င္ မိမိဥစၥာ ရွိကုန္၏၊ ကံ၏ အေမြခံ ျဖစ္ကုန္၏၊ ကံသာလွ်င္ အေၾကာင္းရွိကုန္၏၊ ကံသာလွ်င္ အေဆြအမ်ဳိး ရွိကုန္၏၊ ကံသာလွ်င္ ကုိးကြယ္ မွီခုိရာ ရွိကုန္၏၊ ေကာင္းသည္ျဖစ္ေစ မေကာင္းသည္ျဖစ္ေစ ျပဳမိေသာ ကံ၏ အေမြခံတုိ႔သာ ျဖစ္ၾကလိမ့္မည္'' ဟု ဆင္ျခင္၏။

ထုိကံအေၾကာင္းကုိ မျပတ္ ဆင္ျခင္ေသာ ထုိသူအား မဂ္သည္ ေကာင္းစြာ ျဖစ္ေပၚလာ၏၊ ထုိအရိယာတပည့္သည္ ထုိမဂ္ကုိ မွီဝဲ၏၊ ပြါးမ်ား၏၊ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳ၏၊ ထုိမဂ္ကုိ မွီဝဲေသာ ပြါးမ်ားေသာ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳေသာ ထုိသူအား သံေယာဇဥ္တုိ႔သည္ အခ်င္းခပ္သိမ္း ေပ်ာက္ကင္းကုန္၏၊ အစဥ္ကိန္းေနေသာ 'အႏုသယ' တရားတုိ႔သည္ ကင္းျပတ္ကုန္၏ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

Monday, March 21, 2011

မိန္းကေလးမ်ားအတြက္သတိျပဳစရာ


          အင္း ဘဝ ၊ ဘဝ ေတြထဲမွာမွ လူဘဝ၊ လူဘဝထဲမွာမွ မိန္းမ ဘဝ လို ့ စဥ္းစား ဆင္ျခင္မိပါေတာ့တယ္။ မယူခင္တုံးကေတာ့ မိန္းခေလးေတြကို နည္းမ်ိဳးစုံသုံးျပီး ပိုးပါတယ္။ 
ဒီမနက္ေလးတင္ သူငယ္ခ်င္းကပို ့လာေသာ Forward mail ကေန မိန္းခေလးမ်ားရဲ ့ရာဂစိတ္ကို နိုးထေအာင္လုပ္ထားေသာ ေကာ္ဖီမုန္ ့ အေၾကာင္း Website ႏွင့္ တကြပို ့လာတာဖတ္ရပါတယ္။

မိန္းကေလးမ်ားအတြက္သတိျပဳစရာ ေကာ္ဖီထုတ္
ကာမစိတ္ကို ႏႈိးဆြႏူိင္ေသာ ေကာ္ဖီမစ္မ်ား ေစ်းကြက္အတြင္း တရားမ၀င္လမ္းေၾကာင္းမ်ားမွတစ္ဆင့္ တြင္က်ယ္စြာတင္သြင္းေရာင္းခ်ေနျခင္းေၾကာင့္ လူငယ္မ်ား အၾကားအသံုးခ်မႈ မွားယြင္းကာမလိုလားအပ္ေသာ လူမႈေရးျပႆနာမ်ားျဖစ္လာႏူိင္စရာရွိေၾကာင္း၊ ယင္းကဲ့သို႔ျဖစ္လာႏူိင္သည့္ အေျခအေနမ်ားကိုေတြးဆ၍ မိဘမ်ားႏွင့္ဆရာ၊ ဆရာမတခ်ိဳ႔မွလည္း စိုးရိမ္ပူပန္လ်က္ရွိေၾကာင္းသိရသည္။
ေကာ္ဖီမစ္ထုတ္မ်ားမွာ ၂ မ်ိဳးခြဲထားေၾကာင္းသိရသည္။အမ်ိဳးသားမ်ား ေသာက္ရန္တမ်ိဳး ႏွင့္ အမ်ိဳးသမီးမ်ား အတြက္တမ်ိဳးထုတ္လုပ္ထားေၾကာင္းသိရသည္ ။ အမ်ိဳးအစားမွာ ဘရာဇီးေကာ္ဖီျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေရေႏြးတြင္ ေပ်ာ္၀င္မႈျမန္ေၾကာင္း။ အျခားေကာ္ဖီမ်ားႏွင့္ အေရာင္အေသြးခပ္ဆင္ဆင္တူေၾကာင္း၊ ေသာက္ေနစဥ္ အခ်ိန္အတြင္း ကာမစိတ္ကိုႏုိုးၾကြေစႏူိင္ေၾကာင္း၊ ဆန္႔က်င္ဖက္လိင္ႏွင့္ ေတြ႔လာပါက ကာမစိတ္မ်ားျဖစ္ေပၚေစႏူိင္ေၾကာင္း အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ အညႊန္းေရးသားထားသည္။
ထိုေကာ္ဖီကို လူငယ္ေယာကၤ်ားေလးမ်ား အမ်ားဆံုး၀ယ္ယူၾကေၾကာင္းေတြရွိရသည္။ ူ
ယခင္က ပီေက၊သၾကားလံုးမ်ား သာေခတ္စားေနျပီး ယခုအခါ အမ်ိဳးသမီးမိန္းကေလးမ်ားသတိမထားမိသည့္ ေကာ္ဖီကို အသံုးမ်ားလာေၾကာင္း သိရသည္။
ေကာ္ဖီဧ။္ ေစ်းႏႈန္းမွာလည္း အမ်ား၀ယ္ယူသံုးစြဲ ႏူိင္ေသာ အေနအထားျဖစ္ေနျခင္းေၾကာင့္ လူငယ္အမ်ိဳးသားမ်ား ၀ယ္ယူမႈႏႈန္းမ်ားလာေၾကာင္းသိရသည္။
ေကာ္ဖီ၏အာနိသင္မွာ ေသာက္ျပီးရင္ စိတ္ေတြလန္းဆန္းသြားမယ္၊ ကာမစိတ္ႏူိးၾကားတာေတြျဖစ္မယ္၊ ကိုယ့္စိတ္ကိုကိုယ္မထိန္းခ်ဳပ္ႏူိင္ေတာ့ဘဲ ေနာက္ဆံုးအဆင့္တြင္ အိပ္ေပ်ာ္သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္းသိရသည္။
နာမည္မွာ Men`s Coffee ႏွင့္ အမိ်ဳးသမီးမ်ားအတြက္ကို တရုတ္အမည္ျဖင့္ျဖစ္သည္။
ကဲဒီေလာက္ဆို ပိ်ဳေမေတြေရာ၊ ကိုကိုေတြေရာ ဗဟုသုတအေနနဲ႕ေတာ့ေတာ္ေတာ္သိသြားျပီထင္ပါတယ္
အားလံုးကို အစ္မ၊ ညီမေတြလိုသေဘာထားလို႔ေျပာျပလိုက္တာပါ။
http://www.pisense.com/Sex-Medicine/3.html
 အေပါ ္ပုံက ေယာကၤ်ားေလးေတြ အတြက္ပါတဲ့။
ေအာက္ကပုံကေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေလးေတြ အတြက္ပါ။
 ဒါမ်ိဳးေတြ အရင္ကလည္း နည္းမ်ိဳးစုံးႏွင့္ ပုံစံမ်ိဳးစုံ ေပါ ္ေပါက္ခဲ့ဘူးေလာက္ပါသည္။ ခုလည္းပဲ အလြန္းလြယ္လြန္းလို ့ လူငယ္ ေလးေတြ၊ မိန္းမငယ္ေလးေတြ သတိထားမိေစရန္ ရည္ရြယ္ျပီ Forward Mail မွ ရေသာ စာကို ျပန္လည္ မွ်ေဝလိုက္ပါတယ္။

Tuesday, March 15, 2011

ကာတြန္းဆြဲးတဲ့ ဆရာေအာ္ပီက်ယ္ရဲ ့ `သူမႏွင့္ သူ' - အဆက္

   ဆရာရဲ ့ သူႏွင့္ သူမ ကာတြန္းေလး ဆက္တင္ေပးပါမယ္။ လူေတြ အားလုံး ထိတ္လန္ ့ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနေပမယ့္ လူဆိုတာ စိတ္ညစ္စရာ၊ စိတ္မေကာင္းစရာထဲမွာ ၾကာရွည္ေနရင္ မေကာင္းပါဘူး။

   စိတ္ေျဖေလွ်ာ့ၾကရေအာင္ပါေနာ္   ။   ေနာက္ဆက္တြဲး ကာတြန္းေလးေတြ ဖတ္လိုက္ၾကရေအာင္ေနာ္။

၅။  စာဖတ္တဲ့ ေနရာမွာလဲ သေဘာထားကြဲးလြဲးေၾကာင္းကို ဆရာက ဘယ္လို ေတြ ့ရွိထားျပန္ပါသလဲ လို့ေလ။


၆။   ဆရာက သူျမင္ရတဲ့ သြားလာ၊ ေနထိုင္မူ မတူတာေလးကိုလဲ ဒီလို သရုတ္ေဖာ္ထားတာက ရီစရာေလး။


၇။   မွတ္မိတာျခင္း ျပိဳင္ရင္ ဘယ္သူနိုင္ မလဲတဲ့။


၈။   နားေသာတဆင္ရာ မွာလဲ ဒီလို ဒီလို ရွိ၏။    :P


၉။   ဒါကေတာ့ ကမၻာေျမၾကီးရဲ ့ စြဲးအားႏွင့္ အျပိဳင္ သူ ႏွင့္ သူမတို့ အျပိဳင္ ဆြဲေဆာင္ျခင္းပါတဲ့။

  က်မေလးစားရပါေသာ ဆရာ ေအာ္ပီက်ယ္ရဲ ့ ကာတြန္းေလးေတြကို ဖတ္ရွုရင္း ရယ္ေမာ နိုင္ၾကပါေစလို ့။

Sunday, March 13, 2011

က်မႏွစ္သက္ေသာ ဆရာနႏၵသိန္းဇံ စာအုပ္ကေလး အေၾကာင္း

  ျပီးခဲ့တဲ့ ရက္သတၱပါတ္က အြန္လိုင္းစာၾကည့္ခန္းက ေန စာအုပ္ေကာင္းေလး တစ္အုပ္ကို ဖတ္ၾကည့္ မိရင္းက ကိုယ့္လိုပဲ ႏွစ္သက္ၾကရင္ ဖတ္ၾကည့္ေစလိုတဲ့ ေစတနာေလးနဲ့ ၾကိဳးစားျပီး ႏွစ္သက္ရာေလးေတြကို ဆရာ့ေျပာျပထားတဲ့ အတိုင္း ရိုက္ျပီး တင္ေပးျခင္ပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေကာင္း၊ မိတ္ေဆြေကာင္းဆိုတာ ကိုမွာ ေကာင္းတာေလး ရိွရင္ မွ်ေဝျခင္တတ္တဲ့ ဆႏၵေလး ရိွတတ္တဲ့ အတိုင္းေပါ့ေနာ္ ။

   ငွက္ေလး တစ္ေကာင္ဟာ အစာရွာဘို ့ပ်ံသန္းလာတယ္။ ဒီလို ပ်ံသန္းလာရင္း အေတာင္ေတြက ေညာင္းလာေတာ့ "ေလမရိွရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲ။ ခုေတာ့ ေလရိွေနလို ့ ငါမွာ ပ်ံလိုက္ရတာ အေတာင္ေတြကို ေညာင္္းေနတာဘဲ " လို ့ ညည္းညူလိုက္မိတယ္ . . .။  ဒီလိုညည္းညူလိုက္တာကို ေလက ၾကားသြားတယ္။ ဒီေတာ့ ေလက ငွက္ကေလးကို " ငွက္ကေလးရာယ္၊ စဥ္းစားပါဦးကြယ္ ေလရိွေနလို ့သာ သင္ဟာ လိုရာကို အစာရွာသြားနိုင္တယ္။ အခ်ိန္မွီ အိပ္တန္းကို ေရာက္ေအာင္လဲ ပ်ံနိုင္ျပီး အိပ္စက္နားေနနိုင္တာ မဟုပ္လား" လို ့ေျပာတယ္ . . .။
   ဒီေတာ့မွ ငွက္ကေလးဟာ သေဘာေပါက္သြားျပီး " အသင္ေလကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ဘယ္ေတာ့မွ သင့္ရဲ ့ေက်းဇူးကို မေမ့ပါဘူး" လို ့ေျပာျပီး ဆက္လက္ပ်ံသန္းသြားတယ္။
    မိတ္ေကာင္း ေဆြေကာင္းဆိုတာ   မိမိကို   အင္မတန္ေပးနိုင္ ခက္တဲ့ အရာကို ေပးတတ္တယ္။ အင္မတန္ ျပဳနိုင္ခက္တဲ့ အမူမ်ိဳး၊ အကူအညီမ်ိဳးကို လုပ္ေဆာင္ေပးတတ္တယ္။  .. .. ..
.. .. ..   အႏၱရာယ္ေတြႏွင့္ ၾကဳံေတြ ့လာတဲ့အခါမွာလဲ မိမိကို စြန္ ့ပစ္ ေက်ာခိုင္းမသြားဘူး။ . . .    အေၾကာင္းမသင့္လို ့ မိမိမွာ ပစၥည္းဥစၥာ ဆင္းရဲသြားတဲ့ အခါမ်ိဳး၊ အဆင့္အတန္း ေလွ်ာဆင္းနိမ့္က်သြားတဲ့ အခါမ်ိဳးမွာလဲ မိမိကို မထီမဲ့ျမင္ မျပဳဘူး။ အထင္ေသးတဲ့ အေျပာမ်ိဳးႏွင့္ မေျပာဘူး။ အထင္ေသးတဲ့ အၾကည့္မ်ိဳးနဲ ့ မၾကည့္တတ္ဘူး။

.. .. ..   . . .   ..  ..  ..   . . .

" ေအာင္ျမင္ျခင္းမွာ မိတ္ေဆြေတြ အမ်ားၾကီးရိွတယ္" ...
" ခ်မ္းသာတဲ့ သူဟာ မိမိကို တဖက္သားက တကယ္စစ္မွန္တဲ့ ေမတၱာနဲ့ ခ်စ္တယ္၊မခ်စ္ဘူး ဆိုတာကို အမွန္မသိနိုင္ဘူး။
....
လွည့္စားသည္ကို လွည့္စားသည္ဟူသိ၍ လွည့္စားျခင္းမွ လြတ္ေျမာက္ျခင္း  . . - -
.. .. ..                   :D

လူငယ္တို ့သည္ ငိုေၾကြးျခင္းဟူေသာ အားရိွကုန္၏။ မိန္းမတို ့သည္ အမ်က္ထြက္ျခင္းဟူေသာ အားရိွကုန္၏။ ခိုးသူတို ့သည္ လက္နက္ဟူေသာ အားရိွကုန္၏။ မင္းတို ့သည္ အစိုးရျခင္း အာဏာဟူေသာ အားရိွကုန္၏။ ပညာရွိတို ့သည္ အက်ိဳးရွိ၊ မရွိကို ရွုျမင္ျခင္းဟူေသာ အားရိွကုန္၏။ သာမဏ၊ ျဗဟၼဏ တို ့သည္ သည္းခံျခင္းဟူေသာ အားရွိကုန္၏။ လူမိုက္တို ့သည္ ျပစ္တင္ ကဲ့ရဲ့ျခင္းဟူေသာ အားရွိကုန္၏။
....
ေလာကမွာ ျပစ္တင္ ကဲ့ရဲ ့လြတ္တဲ့သူရာယ္လို ့ မရွိႏိုင္ပါဘူး။ ဟိုတုံးကလဲ မရိွခဲ့ဘူး။ ခုလဲ မရွိဘူး၊ ေနာင္လဲ ရွိမွာ မဟုတ္ဘူးတဲ့။ အျပစ္တင္ခ်င္သူကေတာ့ ၾကံဖန္ျပီး အျပစ္တင္ ကဲ့ရဲ့မွာပါပဲ။ ကိုယ္မွားေနရင္ ဘယ္လို မွားေနတယ္၊ ဘယ္လို ျပင္သင့္တယ္ ဆိုတာကို ေထာက္ျပတတ္တဲ့ မိတ္ေဆြေကာင္းမ်ိဳးဆိုတာ ရွားပါတယ္။

ကိုက ေကာင္းတာ မွန္တာကို လုပ္ကိုင္ ေဆာင္ရြက္ ၾကိဳးစားေနပါလ်က္နဲ ့ ျပစ္တင္ကဲ့ရဲ့ ရွုတ္ခ်လာရင္ေတာ့လဲ မိုက္မဲသူေတြရဲ့ ကဲ့ရဲ့ျခင္း၊ ခ်ီမြမ္းျခင္း ဟာပဓာန မဟုတ္ပါဘူး ဆိုတဲ့ ဗုဒၶရဲ ့ စကားအတိုင္း ဂရုစိုက္မေနဘဲ ကိုယ့္အလုပ္ ကိုယ္ဆက္လုပ္ဖို ့ပါပဲ။ . . .
   ......
   လူ လူျခင္း ဆက္ဆံတဲ့ အခါ၊ တဖက္သားကို ကူညီတဲ့ အခါမွာ ဗဟုသုတ အေတြ ့အၾကံဳနည္းေနလို ့ ပညာ အေမွ်ာ္အျမင္ လိုေနလို ့ ငါ့ရဲ့ ကူညီမွု ဆကဆံရိုင္းပင္းမွုဟာ ခြ်တ္ေခ်ာ္တဲ့အတြက္ ကိုယ့္ကို တစ္ဖက္လူက အထင္မွား အျမင္မွား ျဖစ္ျပီး ငါ့ကို မဖြယ္မရာ တုံ ့ျပန္ေလေရာ့လား လို ့လဲ ဆင္ျခင္ရမယ္တဲ့။
.. .. .. .. ..
   ကိုယ္က မိတ္ေဆြေကာင္းတို ့ရဲ့ ဂုဏ္အဂၤါနဲ ့ညီေအာင္ အတတ္နိုင္ဆံုး ဆက္ဆံျပဳမူေပမယ့္ တစ္ဖက္လူေတြက ေကာင္းမြန္စြာ မတုံ ့ျပန္ရုံမက ကိုယ့္အက်ိဳးကို ပ်က္စီးေအာင္ လုပ္လာတယ္ဆိုရင္လဲ အားငယ္ စိတ္ပ်က္စရာေတာ့ မလိုပါဘူး။   ဒီလို လူမ်ိဳးေတြကို ေရွာင္သင့္ကေရွာင္၊ ဖယ္သင့္က ဖယ္ျပီး ကြ်န္ေတာ္တို ့ရဲ့ ေစတနာ၊ ပညာ၊ ဝီရိယေတြ ကိုပဲ မိတ္ေဆြေကာင္းအျဖစ္၊ အေဖာ္မြန္အျဖစ္ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံျပီး ဘဝခရီးကို တည္ျငိမ္စြာနဲ ့ ကိုယ္ရည္မွန္းထားတဲ့ ပန္းတိုင္ေရာက္သည္အထိ ေလွ်ာက္လွမ္းသင့္တယ္လို ့ . . . . .

   ဒါေတြက က်မၾကိဳက္တဲ့ စာသားေတြ ထုတ္နုတ္ထားတာပါ။ အမွန္ကေတာ့ က်မက အကုန္လုံးၾကိဳက္ပါတယ္။  အကုန္လုံးလဲ မရိုက္နိုင္ပါဘူး၊ ျပီးေတာ့လဲ ဆရာ့စာအုပ္ေလးကို သြားဖတ္ၾကည့္ေစျခင္တာရွင့္ ။  :P

အစ အဆုံး ဖတ္ၾကည့္ဖို ့တိုက္တြန္းပါတယ္။ ေအာက္ကေပးထာတဲ့ လင့္ကေလးကေနျပီး ဖတ္ျဖစ္ေအာင္ဖတ္ဖို ့ တိုက္တြန္းလိုက္ပါတယ္ေနာ္။ ဆရာက နံမည္ ေက်ာ္ျပီးသားပါ၊ ေက်ာ္ညာေပးဖို ့မလိုပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ဖတ္ရတာကို သူမ်ားေတြလဲ ဖတ္ျဖစ္ေအာင္လို ့ တိုက္တြန္းတာပါေနာ္။ စာမ်က္နွာ ၄၉ မ်က္နွာပဲ ရိွပါတယ္။ ဖတ္ရတာ ဘယ္လိုလဲဆိုတာ သိေစျခင္လို ့ပါ။

http://eastwindburma.net/bur/images/pdf/go%20to%20distance%20with%20realfrienddgty.pdf

Thursday, March 10, 2011

ကာတြန္းဆြဲးတဲ့ ဆရာေအာ္ပီက်ယ္ရဲ ့ `သူမႏွင့္ သူ'

     ဆရာရဲ ့ ကာတြန္းကို ျပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္ နွစ္ေလာက္က အီေမးလ္ကေန ရရွိထားတာ ၾကာပါျပီ။ အလကားရတဲ့ အီေမးလ္က ေနရာလြတ္နည္းေနလို ့ စာေတြျပန္ၾကည့္ျပီ ျပန္ဖ်က္ရင္ကေန ေတြ ့ျပီ ဆရာ ့ရဲ့ကာတြန္းကို သိမ္းလဲထားျခင္၊ သူမ်ားေတြလဲ ေဝငွျခင္ စိတ္ေပါ ္လာတာမို ့ ဒီေနရာေလးမွာ တင္မယ္လို ့စိတ္ကူးမိပါတယ္။ ဆရာကိုလဲ ဒီမွာ ေဖာ္ျပခြင့္ကို ဘေလာ့ထဲကပဲ ခြင့္ေတာင္း ပါရေစေနာ္။
     (တကယ္လို ့ ခြင့္မျပဳဘူးလို ့ သိခဲ့ရရင္ေတာ့ က်မ memory drive ထည္းကို ေျပာင္းသိမ္းလိုက္ျပီ ျပန္ဖ်က္ေပးပါမယ္ .. .. ..)

 ၁။      ေဗဒင္ႏွင့္ လူ ့အေတြးကို ဆရာက ခြဲးျခားေဖာ္ျပထားတာပါ။


 ၂။   သူ ႏွင့္ သူမတို ့ စိတ္ဝင္စားမွ ုႏွင့္ ေျပာဆိုျခင္းပါတဲ့။ ဒီေနရာမွာေတာ့ က်မလဲ ဆရာကို ျခြင္းခ်က္မရိွ ေထာက္ခံေၾကာင္း အဆိုျပဳပါတယ္ရွင့္ .. .. .. :D ။


၃။     ခရီးသြားျခင္ႏွင့္ ပတ္သတ္ပါတယ္။  ျဖစ္ေလ့ရိွတယ္ တကယ္လဲ ဟုတ္တယ္ေနာ္။


၄။    ဆရာက ျမင္လဲ ျမင္တတ္တယ္ရွင့္။

   က်န္တဲ့ အပိုင္းမ်ားကို ျပီးမွပဲ ဆက္တင္ေပးပါမယ္။ အၾကိမ္ၾကိမ္ ဖတ္ျပီ၊ အၾကိမ္ၾကိမ္ ရယ္ရေအာင္လို ့ပါ။ ေန ့စဥ္ ထိေတြ ့ဆက္ဆံရတဲ့ လူမူဘဝကေန ခဏေလးပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ရယ္ေမာျခင္းနွင့္ စိတ္ေတြ ေျပေလွ်ာ့နိုင္ေအာင္ ေစတနာျဖင့္ ဆရာ့ကာတြန္း အျမင္ သရုတ္ေဖာ္မူ ့ေလးကို ဒီမွာ ခဏရပ္ထားပါမယ္ရွင္။

Monday, March 7, 2011

အလႊမ္းေျပ ေရႊစက္ေတာ္ဘုရားႏွင့္ ပြဲးေတာ္

   ဒါကေတာ့ ၂၀၁၁ခုမွာ ဖြင့္လွစ္ေသာ အၾကိဳမုတ္ဦးပါ။
စာေမးပြဲးလဲ မျပီးေသးလို ့ လူရွင္းပါတယ္။ ေရလဲမညစ္ပတ္ေသးသလို ေရလဲသိပ္မမ်ားပါဘူး။
 လမ္းေတြကေတာ့ ကတၱရာျပီးသေလာက္မို ့ သြားရတာ အဆင္ေျပသြားပါျပီ။  ဒါေပမယ့္ ေရႊစက္ေတာ္မွာ ဘာမွ အလကားမရဘူးတ။ဲ့ လမ္းေၾကးေတြ ေနရာအႏွံ(ျမိဳ ့အဝင္၊ အထြက္)ေကာက္ခံလြန္းလို ့ပါ။


      ေအာက္စက္ေတာ္ရာကို ဒီႏွစ္ျမင္ရတဲ့ ျမင္ကြင္းပါ။
     တဲေခ်ာင္းေတြကေတာ့ ေဂါပဃကေပးတဲ့ ပုံစံအတိုင္း ေဆာက္ရပါတယ္တဲ့။
  အခန္းခေတြကလည္း မေသးပါဘူ။  တဲေခ်ာင္းပိုင္ရွင္ေတြကလည္း ညည္းလိုက္ပါေသးတယ္။




   အထက္စက္ေတာ္ရာကို ေအာက္ကေန ဖူးေမွ်ာ္ရပုံပါ။ ေျမကာနံရံကို ထုံးသုတ္ျပီးသြားျပီ။
 တဲေခါင္မိုးေလးပါေနတယ္။
     အဲဒီမွာလဲ ေမ်ာက္ေတြရိွတယ္။ ေနၾကာစိေတြ၊ ခရမ္းခ်ည္သီးေတြ စားၾကတယ္။ အေပါ ္မွာတင္လည္း ေဈးဆိုင္ေတြက ဝယ္ေကြ်းလို ့ရတယ္။
    အထက္စက္ေတာ္ရာကို လူတဦးက ငုံျပီး ေစတီ တည္ခဲ့လို ့ မ်က္ဝါးထင္ထင္ မဖူးႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ သူတစ္ပါး မျမင္ေစလိုေသာ ေစတနာရွိလို ့လား ေတာ့ မသိပါ ေစတီတည္သူမွာ ေစတီတည္အျပီးမွာ မ်က္စိအလင္း ကြယ္သြားတယ္လို ့ လူၾကီးေတြေျပာျပတာ မွတ္သားရဘူးပါတယ္။

     ဘုရားရဲ ့စက္ေတာ္ရာ အစစ္ပုံတူ သြန္းထားတဲ့ ပုံပါ။ ေအာက္စက္ေတာ္ရာက ေျခေတာ္ရာ အစစ္ကိုလဲ ေရႊခ်ထားတာ ပိန္ပိတ္ေနပါတယ္။ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ား ကိုးကြယ္တာကေတာ တကယ္ပါပဲရွင္။
    မိုးလရာသီမွာ ဘုရားပြဲေတာ္ပိတ္ေလ့ရိွပါတယ္။ ေခ်ာင္ေရက်လို ့ ေရဖုံးလႊမ္းနိုင္တာေၾကာင့္ ပြဲးေတာ္ပိတ္ရက္မွာေတာ့ သံဆေလာင္းၾကီးနွင့္ ေသျခာ ေသာ့ေခာတ္ ပိတ္ထားေလ့ရိွပါတယ္။


     သစ္ေတာက ျပသထားတဲ့ သမင္ဖိုႏွင့္၊ သမင္မေလးေတြပါ။ သစ္ေတာဝန္ထမ္းကလည္း သူေရာင္းတဲ့ အရြက္မွ ေကြ်းရမယ္တဲ့ အျပင္စာ သြားေကြ်းေတာ့ သူ ့ကို လူၾကီးကေျပာေတာ့မွာပဲနဲ့။    သူေရာင္းတာက ေသးေသးေလး။ ဒီလိုလဲ စီပႊားရွာပါတယ္။


     ေတာင္ေပါ ္ကေန ျမင္ရတဲ့ အတြင္းဘက္က တဲတန္းေလးေတြပါ။ ဖြင့္ခါစမို လူနည္းေနတာပါ။
   တကယ္ လူစည္းတဲ့ အခ်ိန္ေရာက္ရင္ ကားေတြ၊ လူေတြ၊ စမ္းေခ်ာင္းထဲမွာ ေရခ်ိဳးတဲ့သူေတြနဲ့ အလြန္ရွုတ္ပါတယ္။ လူေတြစည္းကမ္းမရွိပစ္ထားတဲ့ အမိွုတ္ေတြကလည္း စမ္းေရထဲေရာ အႏွံေပါ့။
   ဒီႏွစ္ေတာ့ အမိွုက္ေတာင္းထားတာေတြ ့ရပါတယ္။
 အမိွုတ္လဲ တစ္ေန ့ တစ္ခါသိမ္းတာ ေတြ ့ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တခ်ိဳ ့က အလြယ္ပစ္ခ်င္တုံးပါပဲ။

  ဘုရားမွာ အာရုံဆြမ္းႏွင့္ ေန ့ဆြမ္းကပ္လွူၾကသလို၊ ေရႊစက္ေတာ္ပတ္ဝန္းက်င္ႏွင့္ ဘုရားဖူးၾကြလာေသာ သံဃာေတာ္မ်ားကို တန္းဆြမ္းမ်ား နံနက္ႏွင့္ ေန ့လယ္ တစ္ေန ့ ႏွစ္ၾကိမ္ ေလာင္းလွူပူေဇာ္နိုင္ရန္ စီစဥ္ထားရိွတာကို ၾကည္ညိုစြာ ဖူးေတြ ့ခဲ့ရပါတယ္။ 
  ဆြမ္းမ်ားကိုေတာ့ ကိုယ္တိုင္ မခ်က္နိုင္ပါက ညကတည္းက ထမင္းဆိုင္မ်ားမွာ မွာယူပူေဇာ္ လွူဒါန္းနိုင္ပါတယ္ရွင္။ တခ်ိဳ ့လည္း အိုး၊ ခြက္ေတြပါ သယ္လာျပီး ခ်က္ၾကတာကိုလည္း ေတြ ့ရပါတယ္။   အလွူဒါန္းန ျပဳလို ့သူမ်ားအတြက္ ၾကိဳတင္ ျပင္ဆင္နိုင္ရန္ အၾကိဳးေမွ်ာ္နိုးေဆာ္လိုက္ရပါသည္။  (မေန ့ က တင္ရန္ က်န္ခဲ့ပါသျဖင့္ ထပ္မံ ျဖည့္စြတ္ထားပါတယ္)

Wednesday, March 2, 2011

အသံႏွင့္ အတူ (အပိုင္း ၂)



ပုံကို Google မွာ ရွာယူထားပါသည္။









  ၃၊ ၄လ ေလာက္ ရိွလို ့ က်မျမိဳ ့ျပန္ေရာက္ေတာ့ က်မ အေဒါ ္ ရိွတဲ့ ျမိဳ ့ကို သြားဖို ့ အေၾကာင္းေပါ ္လာပါတယ္။ က်မရဲ ့ အမ အၾကီးဆုံး ဆရာမရဲ ့ ကားေလးႏွင့္ က်မတို ့ ညီအမ ႏွစ္ေယာက္ အိမ္ကေန ထြက္လာၾကပါတယ္။

   ဒါေပမယ့္ ျမိဳ ့ထဲက ဆရာတစ္ေယာက္အိမ္ကို အမက သူ ့ကိစၥႏွင့္ အရင္ဝင္ပါတယ္။ သ့ူ (သူဆိုတာ ေသသြားတဲ့ ကေလးမေလး)ရဲ ့အဘြားအိမ္က အဲဒီ ဆရာေနတဲ့အိမ္ကေန ျမင္ေနရတာရွင့္။ က်မလဲ ခုျဖစ္လာမယ့္ ကိစၥေတြျပီမွပဲ သူ ့ရဲ  ့နယ္ေျမေတြ ကို သတိထားမိပါေတာ့တယ္။ သူကေတာ့ ေန ့ခင္းမွာေတာင္ ေျခာက္လန္ ့အား ေကာင္းေနခဲ့ပါတယ္။ 

   ဆရာ့အိမ္ေရွ ့မွာ ကားရပ္ျပီး အမႏွင့္ ဆရာ စကားေတြေျပာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဆရာ့အိမ္ေရွ ့ဘက္က ကုကၠိဳပင္ၾကီးေအာက္မွာ ေခြး အညိုတစ္ေကာင္က ေမာ့ၾကည့္လာပါသည္။ က်မက ကားထဲမွာ ေစာင့္ေနတုံး အဲဒီေခြးက က်မကိုလွမ္းၾကည့္ပါတယ္။ ေခြးအၾကည့္က ျပဳံးစစႏွင့္ က်မလည္း တစ္ခါမွ မျမင္ဘူးပါဘူး အဲလို။ အံၾသျပီး ၾကည့္ေနတုံး က်မ့ အမလဲ သူ ့ကိစၥျပီးလို ့ ကားေပါ ္ျပန္တက္လာပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေခြးက စျပီ ေဟာင္ပါတယ္ . . . နုတ္ဆက္တာလားေတာ့ မေျပာတတ္ပါဘူး။ အီး ေတြးၾကည့္ေလ ေၾကာက္ဖို ့ေကာင္းေလပဲေနာ္ . . . ဟီး ။  

   အမျပန္တက္လာလို ့ က်မၾကည့္လိုက္ေတာ့ အဲဒီေခြးကလဲ လိုက္ၾကည့္ပါတယ္။ ႏွစ္ေယာက္လုံးက သူရင္းရင္းႏွီးႏွီး သိေနတာကိုး . . . အီး။ အင္း သတၱဝါေတြဟာ ဘာသာစကားမတူၾကေပမယ့္ စိတ္ျခင္းဆက္သြယ္နိုင္တာကို လူတိုင္းလက္ခံ မခံေတာ့ မသိပါဘူး၊ အဲဒီေနရာမွာေတာ့ က်မတို ့အေနနဲ့ စိတ္ကကို သိေနတာရွင့္ ။ မသိုးမသန့္ႏွင့္ က်မတို ့ ညီအမ ႏွစ္ေယာက္လုံး ခံစားလိုက္ရပါတယ္။

   ခရီးသြားစရာကလည္းရိွေသးေတာ့ အမက ကားေမာင္းျပီး ထြက္လာခဲ့ပါတယ္။ အီး ခုမွစတာပဲ ရွိပါေသးတယ္။ ဒီေခြးကျပီးမသြားေသးဘူးေလ။ ေဟာင္ျပီ ေနာက္ကလိုက္လာပါေတာ့တယ္။ ခရီးစခါစရိွေသးတယ္ ဒီလိုေတြ ေတြ ့ရေတာ့ စဥ္စားသာၾကည့္ပါေတာ့ စိတ္ထဲဲဲမွာ ဘယ္ေလာက္ ကသိကေအာင့္ ျဖစ္ရသလဲဆိုတာ။ တစ္မိုင္ေလာက္ထိ ေဟာင္ရင္းလိုက္လာပါတယ္။ အဲဒါ မနက္ 10:30မွာပါ ။ အခ်ိန္က ေနဝင္ရီတေယာလည္းမဟုတ္ပါဘူး။ အဲ သူက ေခြးေျခေထာက္က ကားေနာက္ မမွီမွန္းသိလို ့ပဲလား၊ သူရဲျဖစ္ေပမယ့္ ေခြးကိုပဲ သနားလို ့လားမသိပါဘူ၊ ေခြးကေတာ့ တစ္မိုင္လာက္ ေဟာင္ျပီး လိုက္ရင္းကေန က်န္ေနခဲ့ပါတယ္။

   ျမိဳ ့ႏွစ္ျမိဳ ့အၾကား လွ်ိဳလို ေနရာေလးေယာက္ေတာ့ ေနာက္ကေန ကားဟြမ္းသံကို အမကစၾကားပါတယ္။ သူက ကားေမာင္းေနတာဆိုေတာ့ ကရုစိုက္ေမာင္းရင္းကေန စၾကားပါတယ္။ သူ ၂ခါ၊ ၃ခါ ၾကားျပီီမွ က်မကို ဟြန္သံၾကားလားလို ့ လွမ္းေမးပါတယ္။ အစက မၾကားပါဘူး၊ ေသခ်ာနားေထာင္ပါဦးဆိုမွ အေတာ္ေဝးေဝးက ဟြန္းသံလိုလို စၾကားရတယ္။ သူကားေမာင္းေနတာမို ့ က်မကို လွည့္ ၾကည့္ခိုင္းပါတယ္။ က်မ အမက သရဲေတာ္ေတာ္ ေၾကာက္တတ္ပါတယ္။ က်မလဲ အရမ္း သတၱိေကာင္းလို ့ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ေၾကာက္တတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ နဖူးေတြ ့၊ဒူးေတြ ့မွာေတာ့ ေၾကာက္ေနဖို ့ထက္ ဘယ္လိုျဖစ္ျဖစ္ ရင္ဆိုင္ ေနရေတာ့တာေပါ့ေလ။

   ကားေနာက္ကို ၾကည့္ေတာ့လဲ ဘာကားမွ မရိွဘူး။ အသံက ၾကားလိုက္၊ ရပ္သြားလိုက္   နီးလာလိုက္၊ ေဝးသြားလိုက္ ျဖစ္ေနတာ နွစ္မိုင္၊ သုံးမိုင္ ဒါမွမဟုပ္ ၁၅ မိနစ္၊ မိနစ္ ၂၀ေလာက္ ၾကာပါတယ္။  က်မ ထင္တာကေတာ့ နယ္ေျမတစ္ခု ေက်ာ္သြားမွ အသံပါမလာ ေတာ့ပါဘူ။ က်မ အေဒါ ္ျမိဳ ့ေရာက္မွ အမက စေျပာလာပါတယ္ ။ ကားထြက္လို ့ ေခြးေနာက္ကပါလာကတည္းက စိတ္မသန့္ ေၾကာင္း ၊ ခရီးသြားမွမို ့ တစ္ခုခုျဖစ္မွာလဲ စိုးရိမ္ေၾကာင္း ဒါေပမယ့္ ဘယ္သူ၊ ဘယ္ဝါထင္တယ္လို ့ေတာ့ မပါပါဘူ။

   က်မလဲ ေတြၾကည့္ေတာ့ ကားဟြန္းတီးတဲ့ ေနရာဟာ သူ ့အဘိုး ကား Accident ျဖစ္တဲ့ ေနရာလို့ထင္ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဆက္ေတာ့ မေျပာလိုက္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေနမေစာင္ခင္ က်မတို ့ျမိဳ ့ကို ျပန္ေတာ့ ဘာမွ ထပ္မျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။ အဟီး . . . ေမာျပီ အိပ္သြားလား မသိပါဘူ။

   အိမ္ကို ျပန္ေရာက္လို ့ က်မရဲ ့တစ္ျခားအမတစ္ေယာက္ကို ေျပာျပေတာ့ သူၾကားရတာေတြ ထပ္ေပါင္းျပီး ေျပာျပပါတယ္။ အဲဒီ ေသသြားေသာ ကေလးမေလးက သူစြဲေနတဲ့ ဓာတ္တိုင္ႏွင့္ သူ ့ အဘြားအိမ္ဘက္ လမ္းေတြမွာ သြားလာေနေၾကာင္း၊ ဒီလမ္းေပါ ္မွာ ရိွတဲ့ လူေတြကိုလဲ အခါအားေလွ်ာ္စြာ ေျခာက္လွန္ ့ေၾကာင္း အစရိွသျဖင့္ ေပါ့ေလ။ ဒါေပမယ့္ ခုေတာ့ သူ ့အဘိုးဆုံးရာနယ္ေျမေတြထိပါလာတဲ့ သေဘာျဖစ္ေနပါတယ္။ အစိမ္းေသေတြရဲ စိတ္က ပိုျပီထက္ပုံရပါတယ္။

     အဲလိုေတြးၾကည့္မွ သူတို ေနရာအိမ္မွာ ေျခာက္တာက သူ ့အေမျဖစ္ပံုရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအခ်ိန္ကေတာ့ အိမ္ၾကီးေသာ့ပိတ္ျပီ ထားသြားခဲ့ပါတယ္။ ကေလးမေလးကေတာ့ နဂိုကထည္းက အစ၊ အေနာက္လဲ သန္ပါတယ္၊ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္တာက သရဲဘဝထိ ပါသြားပုံရပါတယ္။ အဲလို ေန ့ခင္းေၾကာင္ေတာင္ၾကီ သရဲ ေျခာက္ခံရတာကို ေျခာက္ခံရမွန္း သိသလို၊ မသိသလို ႏွင့္ ေျပးခဲ့ရပါေၾကာင္း . . . ။

    ဒါေတြကို ဘယ္သူ ့မွလဲ သိပ္ေျပာမျပ ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ ဘာလို ့လဲ ဆိုေတာ့ က်မသူငယ္ခ်င္း မိသားစုကလည္း ၾကားေတာ့ ၾကားပုံရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေျပာလို ့လဲ မေကာင္းဘူး၊ အာနာစရာလဲ ေကာင္းတာမို ့ ဒီေန ့ထိ ေမ့သေလာက္ျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္။
    ခုမွပဲ ေရးျပျဖစ္ေတာ့တာပါ . . . ဟီး။

အသံႏွင့္ အတူ . . .(အပိုင္း ၁)

 ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားသည္ ဘဝေတြဝယ္ သူငယ္ခ်င္း အျဖစ္ေတာ္လိုက္၊ ေဆြမ်ိဳးသားျခင္ ျဖစ္လိုက္ ေဆြမ်ိဳး မေတာ္စပ္ဘူးသူ မရိွခဲ့ဘူးလို ့ ေဟာၾကားခဲ့ဘူးပါတယ္။ 
  က်မမွာလဲ ငယ္စဥ္ကတည္းက ေပါင္းခဲ့ေသာ တည့္လိုက္၊ ရန္ျဖစ္လိုက္ႏွင့္ မူလတန္းကတည္းက အတူတကြ ၾကီးျပင္းလာခဲ့ေသာ သူငယ္ခ်င္းေတြ ရွိခဲ့တာေပါ့။ ခုေတာ့လဲ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကြဲး သြားၾကျပီ။ သူအလုတ္ႏွင့္သူ ေနရာေဒသေတြ မတူလို ့ စုံႏိုင္ရန္ပင္ ခတ္ေနပါျပီ။
  ခုေျပာမဲ့ အေၾကာင္းအရာေလးက က်မ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ႏွင့္ စပ္ဆက္ေနတာေပါ့။ က်မ သူငယ္ခ်င္း ရဲ့ အမည္ကိုေတာ့ မေဖာ္ျပနိုင္ေတာ့ပါဘူး။ တကယ့္ အျဖစ္မို ့ ရင္နာစရာလဲေကာင္းပါတယ္။ က်မ သူငယ္ခ်င္းရဲ့ အေဖက BM လို ကားပိုင္ပါ။ ကားေနာက္ကိုလဲ အခါအားေလွ်ာ္စြာ လိုက္တတ္ပါတယ္။ အဲလိုလိုက္ေနရင္းႏွင့္ ကား Accident ျဖစ္ပါတယ္။ ျဖစ္ပုံက ကားတံခါးေပါက္မွာ မတ္တပ္ရပ္လိုက္လာရင္းက ၾကမ္းတုံး(ကားရပ္ရင္ မလိမ့္ေအာင္ သုံးတဲ့ သစ္သားတုံး) ျပဳတ္က်တာကုိ လွမ္းဆြဲရင္းက လူပါ ေအာက္ကို ျပဳတ္က်ျပီ သူ ့ကားေနာက္ဘီးႏွင့္ ၾကိတ္မိျပီ ဆုံးသြားတာပါ။ အဲဒီ အခ်ိန္တုံးက က်မ သူငယ္ခ်င္းက ငယ္ေသးတယ္ရွင့္။
  သူ ့ မွာ အမေတြ၊ အကိုေတြလည္း ရိွတာေပါ့ရွင္။ သူ အမတစ္ေယာက္က အဲဒီ အခ်ိန္မွာ အိမ္ေထာင္ႏွင့္ ကေလးပင္ က်မတို ့ႏွင့္ မတိမ္းမယိမ္းမို ့ ကစားေဖာ္လို ျဖစ္ေနပါတယ္။ အမ အမ်ိဳးသားက ဆရာဝန္ပါ။ အဲဒီကေလးႏွင့္ က်မက သူ ့အေဒါ ္ႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး ရင္းနွီးပါတယ္။ သူကလည္းစာေတာ္တယ္။ ျဖစ္တာက သူ တကၠသိုလ္ ဒုတိယႏွစ္ေရာက္ေတာ့ ျဖစ္တာပါ။ က်မ အမ အၾကီးဆုံးကလည္း ရွစ္တန္းႏွစ္က သူ ့ရဲ ့ဆရာမေပါ့။ အိမ္ျခင္းက ရင္းႏွီးတာမဟုတ္ေပမယ့္ ပတ္သတ္ေန၊ သိေနက်ပါတယ္။
  လူေတြမွာ ေရွာင္လြဲဖို ့ မျဖစ္သာတဲ့ ကံေလေတြဟာ ျမင္လဲ မျမင္နိုင္ခဲ့ပါဘူး။ အတိတ္ကံဆိုတာ ဘယ္သူမွ မသိနိုင္ပဲ ေနာက္ကလိုက္ေနတာမို ့လား။ သူ ဒုတိယနွစ္ စာေမးပြဲးေျဖျပီ ျမိဳ ့ကိုျပန္လာေတာ့ သူမိဘ အိမ္နွင့္ အဘြားအိမ္ႏွင့္ ကူးခ်ည္ ျပန္ခ်ည္ႏွင့္ေပါ့။ တစ္ေန ့ သူ ့မိခင္ႏွင့္ သူ ဆိုင္ကယ္စီးရင္ျပီ အဘြားဆီ အသြား လမ္းမမွာလဲ ဒိုင္နာလိုင္းကား က လည္း ေမာင္းတာ ၾကမ္းၾကမ္းနဲ ့ဝင္ အလာ မ်က္ႏွာခ်င္ဆိုင္ မိရပ္သားျဖစ္သြားပါတယ္။ ျမိဳ ့ထဲလမ္းက အေကြ ့အေကာက္ေတြက မ်ားတဲ့ အျပင္ အရိွန္နဲ့ ခပ္ရမ္းရမ္းေမာင္းတာ မို ့ ဆိုင္ကယ္ကလဲ အျမန္ေရွာင္ေပမယ့္ မရေတာ့ပါဘူး။
  ကားနဲ့ ရိုက္ျပီး ဓာတ္တိုင္ဆီ လႊင့္သြားတယ္ ။ တစ္ခါ ဓာတ္တိုင္နဲ ့ပါရိုက္ျပီး ပြဲျခင္းျပီးပါပဲ။ အေမျဖစ္သူက သူ ့သမီးကို ဝင္ကာပါေသးတယ္ ရုတ္တရက္ ျဖစ္ပ်က္တာကလဲျမန္ အရွိန္ကလဲျပင္းေတာ့ သမီးလုတ္သူက ပြဲးျခင္ျပီး ဆုံးသြားပါတယ္။ အေမကေတာ့ ေဆးရုံေရာက္ျပီမွ ဆုံးသြားပါတယ္။ ျပည့္လည္းျပည့္စုံ ကေလးကလဲ အေပါင္းအသင္းေကာင္းရုံတင္ မဟုတ္ဘူး စာလဲမဆုိးဘူး၊ လိမ္လဲလိမၼာပါတယ္။ အားလုံးလဲ စိတ္မေကာင္းပါဘူး။
   သူတို ့ေသတာက အစိမ္းေသလုိမို ့ ထင္ပါတယ္။ ေနာက္ရက္ေတြမွာ သတင္းေတြ စၾကားရပါတယ္။ သူတို ့အိမ္ေပါ ္မွာတင္ ေျခသံေတြၾကားရပါတယ္တဲ့။ ေရးခ်ိဳးခန္းထဲမွာ ေရခ်ိဳးျပီး အိမ္ေပါ ္တက္သြားတဲ့ အသံေတြ ၾကားတယ္ ႏွင့္ အသက္ရွင္စဥ္ကလိုပဲ ျပဳမူ လုတ္ရွားေနတာမို ့ ေနာက္ဆံုး တစ္ေယာက္ထဲက်န္ေတာ့တဲ့ ကေလးမေလး အေဖဟာလဲ ပစၥည္းေတြထုတ္ပိုးလို ့ သူငယ္ငယ္က ေနရင္းအရပ္ကို ျပန္ေျပာင္းသြားပါတယ္။ ဖခင္ေပမယ့္ ေနလို ့ကို မျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။ သနားစရာပါ သူ ့ရဲ့လူဘဝကို ခင္တြယ္ စြဲလန္းေနရွာတာပါ။
  သူပြဲးျခင္းျပီးဆုံးသြားတဲ့ ဓာတ္တိုင္ေလးမွာလဲ ည ၉နာရီ ၁၀နာရီေလာက္မွာ ျဖတ္ျဖတ္သြားတဲ့သူေတြကို လိုက္စြဲတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ေျခာက္တယ္နဲ ့ နံမည္ၾကီးလာပါတယ္။ တစ္လ၊ ႏွစ္လေလာက္ကေတာ့ ၾကမ္းပါတယ္။ 
  အဲလိုနဲ ့ ေမ့မလို ျဖစ္ခါစမွာပဲ ကိုယ္ေတြနဲ့ ေတြဖို ့ျဖစ္လာသလား မသိပါဘူးရွင္။ သူတို ့ ဆုံးတုံးက က်မျမိဳ ့မွာမရိွပါဘူး။ အလုပ္လုပ္ေနလို ့ တစ္ခါတေလ ခြင့္ႏွင့္မွပဲ ျပန္လာနိုင္ပါတယ္။ သတင္းေတြေတာ့ ၾကားေနတာေပါ့ စိတ္လဲ မေကာင္းျဖစ္ရပါတယ္။ သူဆုံးလို ့ ၃၊ ၄လေလာက္ရွိေတာ့ က်မ ျမိဳ ့ျပန္ျဖစ္ပါတယ္။